Crème glacée

Le terme générique glace regroupe deux desserts glacés différents :
La crème glacée est élaborée à partir de produits laitiers tels que la crème et le lait, mais également les jaunes d'œufs, combinée à des arômes et/ou (depuis peu) à des édulcorants comme le sucre.
Le sorbet qui est un mélange de sirop de sucre (50% eau, 50% sucre) et de pulpe de fruit, ou d'un arôme, ou d'un alcool.
Ces préparations sont refroidies, en mouvement continu pour éviter la formation de gros cristaux de glace, dans une machine appelée sorbetière.On en produisait en Chine bien avant notre ère ; refroidie par la neige ou la glace, puis en exposant le récipient au ruissellement d'un mélange eau-salpêtre. Les Arabes ont importé cette technique chinoise pour produire les charbâts (sorbets).
Les crèmes glacées étaient bien connues des Ottomans, ou même des Perses. Une région en particulier dans l'actuelle Turquie, dans la province de Marach présente une glace de consistance très élastique et au goût assez prononcé à l'odeur de lait de brebis. D'après Eric Hansen, auteur d'un ouvrage sur les orchidées, "Orchid Fever", elle est fabriquée à partir de bulbes d'orchidées, (se prononce chalep en turc ou en arabe) connues pour leurs qualités gélifiantes. La tradition de la glace à l'orchidée, à Maras, remontait à plus de trois siècles.
En Europe, c'est Marco Polo revenant de la Chine qui – au XIIIe siècle – fit connaître, en Italie d'abord, les glaces produites toute l'année grâce au secret chinois. Les glaces ont d'abord été réservées aux tables royales et papales, mais à la fin du XIXe siècle, des marchands de glaces déambulaient déjà dans les rues des capitales, avec un succès jamais démenti.

Loy Kratong

Loy Kratong (ou Loi Krathong, Thaï ลอยกระทง) est une fête célébrée chaque année dans toute la Thaïlande. Elle a lieu lors de la pleine lune du 12e mois du calendrier thaï lunaire traditionnel ; dans le calendrier occidental, ceci se produit généralement en novembre. Cette tradition a débuté à Sukhothai mais est à présent fêtée dans toute la Thaïlande, les festivités de Chiang Mai et d’Ayutthaya étant particulièrement célèbres. Dans le Nord du royaume, à Chiang Mai notamment, Loy Kratong est l’occasion d’un spectaculaire lâcher dans les airs de lanternes emportées par des ballons cylindriques à air chaud . Loy Kratong est l’une des fêtes amusantes et joyeuses de la tradition thaïe.

Halloween

L’Halloween (au Canada, avec un déterminant) ou Halloween (sans article, forme utilisée en France) est une fête qui se déroule dans la nuit du 31 octobre au 1er novembre. Elle est fêtée principalement en Irlande, au Canada, en Grande-Bretagne et aux États-Unis. La principale tradition veut que les enfants se déguisent avec des costumes qui font peur (squelettes, sorcières, monstres, etc.) et aillent sonner aux portes en demandant aux adultes, souvent eux aussi déguisés, des bonbons, des fruits ou de l'argent en disant, dans les régions anglophones, Trick or treat! (Des bonbons ou un mauvais sort !) ou simplement Halloween!. D'autres activités incluent des bals masqués, le visionnement de films d'horreur, la visite de maisons « hantées », etc.
L'origine d'Halloween est l'antique fête religieuse celtique de Samhain qui a perduré plus longtemps chez les Celtes d'Irlande et de Grande-Bretagne que sur le continent européen. Après avoir évolué suite à la christianisation des populations, cette tradition a été transportée en Amérique du Nord au XIXe siècle par les Irlandais, les Écossais et autres immigrants.
Le principal symbole de l'Halloween est la citrouille, remplacée quelquefois par un potiron (Jack-o'-lantern en anglais) : on le découpe pour y dessiner, en creux, un visage, puis on place une bougie en son centre.

Origine
L'Halloween est une fête traditionnelle à laquelle on attribue une lointaine origine celtique : il y a 2000 ans, les Celtes fêtaient, pendant sept jours, le changement d'année – appelé Samonios en Gaule, Samain en Irlande – aux environs du 1er novembre. Importée, pour finir, sur le continent nord-américain par les immigrants catholiques irlandais – l'Irlande ayant été évangélisée très tardivement au VIe siècle, c'est le pays où la fête de Samhain a subsisté le plus longtemps.
Son nom actuel est une altération de All Hallow Even, qui signifie littéralement le soir de tous les saints du paradis, c'est-à-dire la veille de la fête chrétienne de la Toussaint (hallow est une forme archaïque du mot anglais holy qui signifie : saint, even est une forme usuelle qui a formé evening (soir)).

วันฮาโลวีน

วันฮาโลวีน (อังกฤษ: Halloween) เป็นงานฉลองในคืนวันที่ 1 พฤศจิกายน คนทั่วไปเข้าใจผิดกันว่าเป็นคืนวันที่ 31 ตุลาคม ประเทศทางตะวันตก เด็กๆ จะแต่งกายเป็นภูตผีปีศาจพากันชักชวนเพื่อนฝูงออกไปงานฉลอง มีการประดับประดาแสงไฟ และที่สำคัญคือแกะสลักฟักทองเป็นโคมไฟ เรียกว่า แจ๊ก-โอ'-แลนเทิร์น (jack-o'-lantern)
การฉลองวันฮาโลวีนนิยมจัดกันในสหรัฐอเมริกา ไอร์แลนด์ สหราชอาณาจักร แคนาดา และยังมีในออสเตรเลีย กับนิวซีแลนด์ด้วย รวมถึงประเทศอื่นในทวีปยุโรปก็นิยมจัดงานวันฮาโลวีนเพื่อความสนุกสนาน

ประวัติ

วันที่ 31 ต.ค. เป็นวันที่ชาว เคลต์ (Celt) ซึ่งเป็นชนพื้นเมืองเผ่าหนึ่งในไอร์แลนด์ ถือกันว่า เป็นวันสิ้นสุดของฤดูร้อน และวันต่อมา คือ วันที่ 1 พ.ย. เป็นวันขึ้นปีใหม่ ซึ่งในวันที่ 31 ต.ค. นี่เองที่ชาวเคลต์เชื่อว่า เป็นวันที่มิติคนตาย และคนเป็นจะถูกเชื่อมโยงเข้าด้วยกัน และวิญญาณของผู้ที่เสียชีวิตในปีที่ผ่านมาจะเที่ยวหาร่างของคนเป็นเพื่อสิงสู่ เพื่อที่จะได้มีชีวิตขึ้นอีกครั้งหนึ่ง เดือดร้อนถึงคนเป็น ต้องหาทุกวิถีทางที่จะไม่ให้วิญญาณมาสิงสู่ร่างตน ชาวเคลต์จึงปิดไฟทุกดวงในบ้าน ให้อากาศหนาวเย็น และไม่เป็นที่พึงปรารถนาของบรรดาผีร้าย นอกจากนี้ยังพยายามแต่งกายให้แปลกประหลาด ปลอมตัวเป็นผีร้าย และส่งเสียงดังอึกทึก เพื่อให้ผีตัวจริงตกใจหนีหายสาบสูญไป

โคมรูปฟักทอง แจ๊ก-โอ'-แลนเทิร์น
บางตำนานยังเล่าถึงขนาดว่า มีการเผา "คนที่คิดว่าถูกผีร้ายสิง" เป็นการเชือดไก่ให้ผีกลัวอีกต่างหาก แต่นั่นเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตั้งแต่ก่อนคริสตกาล ที่ความคิดเรื่องผีสางยังฝังรากลึกในจิตใจมนุษย์ ต่อมาในศตวรรษแรกแห่งคริสตกาล ชาวโรมันรับประเพณีฮาโลวีนมาจากชาวเคลต์แต่ได้ตัดการเผาร่างคนที่ถูกผีสิงออก เปลี่ยนเป็นการเผาหุ่นแทน กาลเวลาผ่านไป ความเชื่อเรื่องผีจะสิงสูร่างมนุษย์เสื่อมถอยลงตามลำดับ ฮาโลวีนกลายเป็นเพียงพิธีการ การแต่งตัวเป็นผี แม่มด สัตว์ประหลาดตามแต่จะสร้างสรรค์กันไป ประเพณีฮาโลวีนเดินทางมาถึงอเมริกาในทศวรรษที่ 1840 โดยชาวไอริชที่อพยพมายังอเมริกา สำหรับประเพณี ทริกออร์ทรีต (Trick or Treat แปลว่า หลอกหรือเลี้ยง) นั้น เริ่มขึ้นในราวคริสต์ศตวรรษที่ 9 โดยชาวยุโรป ซึ่งถือว่า วันที่ 2 พ.ย. เป็นวัน 'All Souls' พวกเขาจะเดินร้องขอ 'ขนมสำหรับวิญญาณ' (soul cake) จากหมู่บ้านหนึ่งไปยังอีกหมู่บ้านหนึ่ง โดยเชื่อว่า ยิ่งให้ขนมเค้กมากเท่าไร วิญญาณของญาติผู้บริจาคก็ได้รับผลบุญ ทำให้มีโอกาสขึ้นสวรรค์ได้มากเท่านั้น

การเล่น trick or treat ตามบ้านคน
ส่วนตำนานที่เกี่ยวกับฟักทองนั้น เป็นตำนานพื้นบ้านของชาวไอริช ที่กล่าวถึง แจ๊คจอมตืด ซึ่งเป็นนักเล่นกลจอมขี้เมา วันหนึ่งเขาหลอกล่อปีศาจขึ้นไปบนต้นไม้ และเขียนกากบาทไว้ที่โคนต้นไม้ ทำให้ปีศาจลงมาไม่ได้ จากนั้นเขาได้ทำข้อตกลงกับปีศาจ 'ห้ามนำสิ่งไม่ดีมาหลอกล่อเขาอีก' แล้วเขาจะปล่อยปีศาจลงจากต้นไม้ เมื่อแจ็คตายลง เขาปฏิเสธที่จะขึ้นสวรรค์ ขณะเดียวกันปฏิเสธที่จะลงนรก ปีศาจจึงให้ถ่านที่กำลังคุแก่เขา เพื่อเอาไว้ปัดเป่าความหนาวเย็นท่ามกลางความมืดมิด และแจ็คได้นำถ่านนี้ใส่ไว้ในหัวผักกาดเทอนิพที่ถูกเจาะให้กลวง เพื่อให้ไฟลุกโชติช่วงได้นานขึ้น ชาวไอริชจึงแกะสลักหัวผักกาดเทอนิพ และใส่ไฟในด้านใน อันเป็นอีกสัญลักษณ์ของวันฮาโลวีน เพื่อระลึกถึง 'การหยุดยั้งความชั่ว' Trick or Treat เพื่อส่งผลบุญให้กับญาติผู้ล่วงลับ และพิธีทางศาสนาเพื่อทำบุญวันปีใหม่ แต่เมื่อมีการฉลองฮาโลวีนในสหรัฐอเมริกา ชาวอเมริกาพบว่า ฟักทองหาง่ายกว่าหัวผักกาดมาก จึงเปลี่ยนมาใช้ฟักทองแทน หัวผักกาดจึงกลายเป็นฟักทองด้วยเหตุผลฉะนี้
ประเพณีทริกออร์ทรีต ในสหรัฐอเมริกาคือการละเล่นอย่างหนึ่งที่เด็กๆ เฝ้ารอคอย ในวันฮาโลวีนตามบ้านเรือนจะตกแต่งด้วยโคมไฟฟักทองและตุ๊กตาหุ่นฟางที่เป็นส่วนหนึ่งของเทศกาลประเพณีเก็บเกี่ยว (Harvest) ในช่วงเดียวกันนั้น แต่ละบ้านจะเตรียมขนมหวานที่ทำเป็นรูปเม็ดข้าวโพดสีขาวเหลืองส้มในเม็ดเดียวกัน เรียกว่า Corn Candy และขนมอื่นๆไว้เตรียมคอยท่า ส่วนเด็กๆ ในละแวกบ้านก็จะแต่งตัวแฟนซีเป็นภูตผีมาเคาะตามประตูบ้าน โดยเน้นบ้านที่มีโคมไฟฟักทองประดับ (เพราะมีความหมายโดยนัยว่าต้อนรับพวกเขา) พร้อมกับถามว่า "Trick or treat?" เจ้าของบ้านมีสิทธิที่จะตอบ treat ด้วยการยอมแพ้ มอบขนมหวานให้ภูตผี(เด็ก)เหล่านั้น ราวกับว่าช่างน่ากลัวเหลือเกิน หรือเลือกตอบ trick เพื่อท้าทายให้ภูตผีเหล่านั้นอาละวาด ซึ่งก็อาจเป็นอะไรได้ ตั้งแต่แลบลิ้นปลิ้นตาหลอกหลอน ไปจนถึงขั้นทำลายข้าวของเล็กๆ น้อยๆ แล้วอาจจบลงด้วยการ treat เด็กๆ ด้วยขนมในที่สุด

Croissant

Croissant

Ham and cheese croissant

For other things named Crescent, see Crescent (disambiguation).

A croissant (IPA: [kʁwasɑ̃] listen (help·info), anglicised variously as IPA: /krəˈsɑːnt/, /kwɑːˈsɑːn/, etc.) is a buttery flaky pastry, named for its distinctive crescent shape. It is also sometimes called a crescent[1] or crescent roll:
"On a small table at her side a tray had been left, with the remains of dejeuner; a jug stained brown with streaks of coffee; a crumbled crescent roll..."[2]
Crescent-shaped breads have been made since the Middle Ages[citation needed], and crescent-shaped cakes (imitating the often-worshiped Moon) possibly since classical times:
Hebrew women, in the time of Jeremiah, made in honor of the pagan goddess Astarte (queen of heaven, queen of the moon) cakes, probably in the form of a crescent. [3]
Croissants are made of a leavened variant of puff pastry by layering yeast dough with butter and rolling and folding a few times in succession, then rolling. Making croissants by hand requires skill and patience; a batch of croissants can take several days to complete. However, the development of factory-made, frozen, pre-formed but unbaked dough has made them into a fast food which can be freshly baked by unskilled labor. Indeed, the croissanterie was explicitly a French response to American-style fast

food. This innovation, along with the croissant's versatility and distinctive shape, has made it the best-known type of French pastry in much of the world. In many parts of the United States, for example, the croissant

(introduced at the fast food chains Arby's in the United States and Tim Hortons in Canada in 1983) has come to rival the long-time favorite doughnuts[citation needed].

Origin

Fanciful stories of how the bread was created are modern culinary legends. These include tales that it was invented in Poland to celebrate the defeat of a Muslim invasion at the decisive Battle of Tours by the Franks in 732, with the shape representing the Islamic crescent; that it was invented in Vienna in 1683 to celebrate the defeat of the Turkish siege of the city (which was victoriously lead by Jan Sobieski of Poland), as a reference to the crescents on the Turkish flags, when bakers staying up all night heard the tunneling operation and gave the alarm; tales linking croissants with the kifli and the siege of Buda in 1686; and those detailing Marie Antoinette's hankering after a Viennese specialty.
Several points argue against the connection to the Turkish invasion or to Marie-Antoinette: saving the city from the Turks would have been a major event, yet the incident seems to be only referenced by food writers (writing well after the event), and Marie-Antoinette - a closely watched monarch, with a great influence on fashion - could hardly have introduced a unique foodstuff without writers of the period having commented on it. Those who claim a connection never quote any such contemporary source; nor does an aristocratic writer, writing in 1799, mention the pastry in a long and extensive list of breakfast foods. [4]
Alan Davidson, editor of the Oxford Companion to Food states that no printed recipe for the present-day croissant appears in any French recipe book before the early 20th century; the earliest French reference to a croissant he found was among the "fantasy or luxury breads" in Payen's Des substances alimentaires, 1853.
This suggests that the croissant was just becoming known at mid-century (though the puff pastry used to make it was already mentioned in the late 17th century, when La Varenne's "Le cuisinier françois" gave a recipe for it in the 1680 - and possibly earlier - editions.) By 1869, it was well-established enough to be mentioned as a breakfast staple [5] and in 1872, Charles Dickens wrote (in his periodical "All the Year Round") of:
the workman's pain de ménage and the soldier's pain de munition, to the dainty croissant on the boudoir table [6]
However, it is possible - if not thus far documented - that there was a Viennese connection to the appearance of the croissant in France. Croissants today are one of a number of puff-pastry based items known as Viennoiserie - "Vienna-style items". The idea that Viennese-style rolls were finer seems to have started with a Boulangerie Viennoise - "Viennese breadstuff bakery" - that opened in Paris in the first half of the nineteenth century: "This same M. Zank...founded around 1830, in Paris, the famous Boulangerie viennoise" [7]. Several sources refer to the superiority of this bakery's products: "Paris is of exquisite delicacy; and, in particular, the succulent products of the Boulangerie Viennoise"[8]; "which seemed to us as fine as if it came from the Viennese bakery on the rue de Richelieu"[9]. The following mention was written well after the croissant was common in France, and already mentions one common myth: "The croissant, which appeared in Paris for the first time at the boulangerie viennoise of the rue Montmartre, comes, effectively, from Vienna. It dates, I was told in that city, from the invasion of the Austrian capital by the Turks in 1683." [10]

Variants

Croissant pastry can also be wrapped around any praline, almond paste or chocolate before it is baked (in the latter case, it becomes like pain au chocolat, which has a different, non-crescent, shape), or sliced to admit sweet or savoury fillings. In France, croissants are generally sold without filling and eaten without added butter, but sometimes with almond filling. In the United States, sweet fillings or toppings are common, and warm croissants may be filled with ham and cheese or feta cheese and spinach. In the Levant, croissants are sold plain or filled with chocolate, cheese, almonds, or zaatar. In Germany, croissants are sometimes filled with Nutella or persipan. In Switzerland the croissant is typically called a Gipfeli which typically has a crisper crust and is less buttery than the French style croissant. In Argentina and other Latin American countries, croissants are commonly served alongside coffee as a breakfast or merienda. These croissants are referred to as medialunas ("half moons") and are typically coated with a sweet glaze ("de manteca", made with butter). Another Argentine variant is a medialuna "de grasa" (of grease), which is not sweet.

Spread of the Croissant

The croissant was not common place in the UK, although available in specialty places, it was only in the late 1980s that supermarkets started stocking them and then in the late 1990s with the growth of cafe culture did the croissant spread.
Croissants are also seen in former French colonies such as Morocco.

Montagne Pelée

La montagne Pelée, volcan de l'île de la Martinique, doit son nom à l'aspect désolé de ses flancs couverts de cendres suite à une éruption qui eut lieu peu de temps avant l'arrivée des premiers colons vers 1635.
Dominant le nord de l'île de sa masse imposante qui culmine à 1 397 mètres, elle fait partie des neuf volcans actifs de l'arc des petites Antilles.
Les activités volcaniques et sismiques importantes des petites Antilles résultent de la subduction des plaques océaniques atlantique et pacifique qui enserrent la plaque caraïbe.
Le dynamisme volcanique péléen se caractérise par des éruptions rares mais violentes : l'andésite contenue dans les profondeurs du volcan est une lave à forte teneur en silice, très visqueuse.
Cette lave, presque solide, forme un dôme en couvercle dans la bouche éruptive et lorsque la pression ne peut plus être contenue, l'éjection brutale des gaz détruit le couvercle et provoque des nuées ardentes : un nuage de gaz sous pression, de cendres brûlantes et de blocs de lave, déferlent sur les pentes du volcan.

L'éruption de 1902

Le 8 mai 1902, une nuée ardente échappée du cratère a détruit complètement la ville de Saint-Pierre faisant environ 29 000 morts. Il y eut deux survivants, Louis-Auguste Cyparis, un prisonnier sauvé par l'épaisseur des murs de son cachot, et Léon Compère-Léandre, un cordonnier qui vivait à la périphérie de la ville. D'autres sources citent Havivra Da Ifrile, une petite fille.Aujourd'hui reconstruite, Saint-Pierre est une petite cité de 5 000 habitants. Avant l'éruption, la ville était la capitale commerciale de la Martinique.

ภูเขาไฟเปอเล

ภูเขาไฟเปอเล (ฝรั่งเศส: Montagne Pelée, อังกฤษ: Mount Pelée) เป็นภูเขาไฟมีพลังบนปลายด้านทิศเหนือของ French overseas department of Martinique ในทะเลแคริบเบียน มีลักษณะเป็นกรวยภูเขาไฟสลับชั้น ส่วนกรวยประกอบด้วยชั้นของเถ้าธุลีภูเขาไฟและลาวาที่แข็งตัว
Mount Pelée เป็นที่รู้จักเนื่องเมื่อ พ.ศ. 2445 และผลจากการทำลายซึ่งถูกจัดให้เป็นภัยพิบัติจากภูเขาไฟที่รุนแรงที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีผู้ประสบภัยประมาณ 26,000-36,000 คน และทำให้เมือง Saint-Pierre ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดใน Martinique ถูกทำลาย รวมทั้งผู้ว่าการของเมืองได้เสียชีวิตในภัยพิบัติครั้งนั้น

การปะทุเมื่อ พ.ศ. 2445

ก่อนที่จะเกิดการปะทุเมื่อ พ.ศ. 2445 เริ่มมีสัญญาณว่าเกิดพุแก๊สเพิ่มมากขึ้นในปล่อง Étang Sec ใกล้กับยอดเขามาตั้งแต่ฤดูร้อนใน พ.ศ. 2443 ไอน้ำที่ปะทุขึ้นมาเล็กน้อยใน พ.ศ. 2335 และ พ.ศ. 2394 แสดงให้เห็นว่าภูเขาไฟลูกนี้ยังมีพลังและมีความเป็นไปได้ที่จะเป็นอันตราย คนพื้นเมืองชาวแคริบรู้จักภูเขาไฟลูกนี้ในฐานะ "ภูเขาอัคคี" จากการปะทุครั้งก่อนหน้าตั้งแต่โบราณกาล
แม้ว่าเวลาก่อนหน้านั้น เท่าที่มีคนทราบ ภูเขาไฟนี้ยังคงสงบเรื่อยมา แต่ก็เริ่มปะทุขึ้นในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2445 เมื่อต้นเดือนเมษายน ได้มีนักเดินทางบันทึกไว้ว่ามีไอกำมะถันลอยออกมาจากพุแก๊สใกล้กับยอดเขา แต่ไม่มีผู้ใดให้ความสำคัญกับบันทึกครั้งนี้ เนื่องจากในอดีตเคยมีพุแก๊สเกิดขึ้นและหายไปอยู่หลายครั้ง
23 เมษายน - ภูเขาไฟพ่นกรวดภูเขาไฟซึ่งตกโปรยปรายบนด้านทิศใต้และทิศตะวันตกของภูเขาไฟ
25 เมษายน - ยอดภูเขาไฟพ่นกลุ่มควันซึ่งเต็มไปด้วยหินและเถ้าธุลีออกมา แต่ไม่ได้ทำให้เกิดความเสียหายที่รุนแรงนัก
26 เมษายน - พื้นที่รอบๆเต็มไปด้วยเถ้าธุลีภูเขาไฟกระจัดกระจายอยู่ทั่ว แต่ทางฝ่ายบริหารของเมืองยังคงไม่ประกาศภาวะฉุกเฉิน
27 เมษายน - นักเดินทางจำนวนมากปีนขึ้นสู่ยอดเขาเพื่อสำรวจปล่อง Étang Sec ซึ่งขณะนั้นมีน้ำอยู่เต็ม เกิดเป็นทะเลสาบขนาดกว้าง 180 เมตร มีกองเศษหินภูเขาไฟสูง 15 เมตรตั้งอยู่ที่ด้านหนึ่งของทะเลสาบ มีเสียงคล้ายน้ำเดือดในหม้อดังออกมาจากใต้ดิน ขณะที่ในเมืองซึ่งอยู่ห่างจากภูเขาไฟถึง 4 ไมล์เริ่มมีกลิ่นรุนแรงของกำมะถันแพร่กระจายไปทั่ว
30 เมษายน - น้ำในแม่น้ำแม่น้ำ Roxelane และ Rivière des Pères เอ่อล้น ไหลพัดพาเอาหินและต้นไม้ลงจากยอดเขา หมู่บ้าน Prêcheur และ Ste. Philomène ได้รับผลกระทบจากกลุ่มเถ้าธุลีที่พัดเข้าปกคลุมอย่างต่อเนื่อง
2 พฤษภาคม - เวลา 11.30 น. เกิดการระเบิดอย่างรุนแรงบนภูเขาไฟ ตามมาด้วยแผ่นดินไหว และควันดำหนาจำนวนมหาศาลพวยพุ่งขึ้น พื้นที่ครึ่งหนึ่งของเกาะด้านทิศเหนือถูกปกคลุมด้วยเถ้าธุลีและหินพัมมิซเป็นเม็ดละเอียด การระเบิดดำเนินอยู่ราว 5-6 ชั่วโมง ปศุสัตว์เริ่มล้มตายลงด้วยความโหยหิวและกระหายน้ำ เนื่องจากแหล่งน้ำและอาหารปนเปื้อนด้วยเถ้าธุลี

Robotboy

Robotboy

Robotboy is a French animated television series which was produced by French production company Alphanim with TV Channels France 3 and Cartoon Network as well as Luxanimation. It was created and designed by Jan Van Rijsselberge and was directed in Alphanim's studio in Paris by Charlie Bean, who worked on other programs such as The Adventures of Jimmy Neutron: Boy Genius for Nickelodeon and Camp Lazlo for Cartoon Network. It was first aired in the United Kingdom on November 1, 2005 on Cartoon Network. The pilot episode premiered in the United States on December 28, 2005 as part of a "sneak peek" preview week for the network's new Saturday morning cartoon lineup that debuted on January 14, 2006.

Plot

Robotboy is the latest creation of the world renowned scientist Professor Moshimo. Due to fears that Robotboy would be stolen by his arch-rival Dr. Kamikazi and his main henchman Constantine to be used to take over the world, Professor Moshimo entrusts Robotboy to 10-year-old Tommy Turnbull, his biggest fan. While being protected by Tommy and his two friends Lola and Gus, or "G-man" as he calls himself, Robotboy learns how to behave and act as if he were a real boy.

Characters

Robotboy is a battle robot with three modes of operation: Deactivated, Activated, and Superactivated. Deactivation mode is Robotboy's standby stage, where he becomes compact enough to fit into a backpack. Activation mode is the standard stage of Robotboy's active modes, where he is able to use most of his non-battle technology. Superactivation mode is when Robotboy transforms into his battle stage of operation, where he has access to an amazing arsenal of weaponry to deal with any and all enemies. Robotboy is mainly a fun-loving robot, with the ability to have human-like emotions and actions despite being mostly machinery. In later episodes, he acquired a human skin. Robotboy was created by Professor Moshimo and is currently under the care of Tommy Turnbull. Tommy and his friends Gus and Lola try to teach Robotboy what it means to be a real boy. Robotboy appears to be an homage to GIR, Astro Boy and Mega Man (who is also a homage to Astro Boy).

Tommy is a blonde, square-headed, 10-year-old boy, and Robotboy's new owner. He is smart, responsible, sensitive, likeable and acts as a father figure to Robotboy. Tommy's best human friends are Gus and Lola. He hates all Robotboy hunters, Kurt the schoolyard bully and Donnie, his brother who is also a bully. He is the unofficial leader of the team.

Augustus "Gus" Bachman Turner is overweight, weak-willed, neurotic, red-headed, gluttonous, gross, jerk, no-brain and selfish – the very opposite of Tommy. He is Tommy's friend and a self-proclaimed action hero and leader of the group. He is an attention seeker and tries to show off most of the time by pulling practical jokes on anyone close to him. However, most of these tricks backfire and often get him in trouble. He also boasts about many skills that he claims to have, but obviously doesn't. But despite all his faults, and his regular, but terrible practical jokes, he’s still one of Tommy’s best friends. He is very similar to Eric Cartman of South Park or Raj of Camp Lazlo. An interesting note about Gus is that despite the fact that he claims himself as "cool", he lives in an old fashion house with his old fashioned parents (who dress in nineteenth century clothing). In spite of (or maybe even because of) his strict upbring, Gus can be very greedy and selfish at times.

Lola Mbola (or Lola Mbolắ) is the 10 year old blue-eyed daughter of a wealthy African ambassador. Lola is a very well-educated kid who can pilot jet planes and speedboats despite her age. She is in love with Tommy, but is sort of secretive about it. She'd be devastated if he found out.
For other characters, see List of characters in Robotboy.

Mickey Mouse

Mickey Mouse is a comic animal cartoon character who has become an icon for The Walt Disney Company. Mickey Mouse was created in 1928 by Walt Disney and Ub Iwerks[1] and voiced by Walt Disney. The Walt Disney Company celebrates his birth as November 18, 1928 upon the release of Steamboat Willie.[2] The anthropomorphic mouse has evolved from being simply a character in animated cartoons and comic strips to become one of the most recognizable symbols in the world.

Roles and design

Mickey as a suitor
The Barn Dance, first released on March 14, 1929, was the first of twelve Mickey shorts released during that year. It was directed by Walt Disney with Ub Iwerks as the head animator. This short is notable for featuring Mickey turned down by Minnie in favor of Pete. It is also an unusual appearance of the Pete character; previously depicted as a menacing villain, he is portrayed here as a well-mannered gentleman. In addition, Mickey was not depicted as a hero but as a rather ineffective young suitor. In his sadness and crying over his failure, Mickey appears unusually emotional and vulnerable. It has been commented, however, that this only serves to add to the audience's empathy for the character.

First gloved appearance
"Ever wonder why we always wear these white gloves?" - Various characters (with minor variations)

Mickey in gloves.
The Opry House, first released on March 28, 1929, was the second short released during the year. This short introduced Mickey's gloves. Mickey can be seen wearing them in most of his subsequent appearances. Supposedly one reason for adding the white gloves was to allow audiences to distinguish the characters' hands when they appeared against their bodies, as both were black (Mickey did not appear in color until The Band Concert in 1935). The three black lines on the backs of the gloves represent darts in the gloves' fabric extending from between the digits of the hand, typical of kid glove design of the era.

Depiction as a regular mouse
When the Cat's Away, first released on April 18, 1929, was the third Mickey short to be released that year. It was essentially a remake of one of the Alice Comedies, Alice Rattled by Rats, which had been first released on January 15, 1926. Kat Nipp makes his second appearance, though his name is given as "Tom Cat" (this describes his being a tom cat, and the character should not be confused with the co-star of the Tom and Jerry series). He is seen getting drunk on alcoholic beverages. Then he leaves his house to go hunting. In his absence an army of mice invade his house in search of food. Among them are Mickey and Minnie, who proceed to turn this gathering into a party. This short is unusual in depicting Mickey and Minnie as having the size and partly the behavior of regular mice. The set standard both before and after this short was to depict them as having the size of rather short human beings. On another note, it has been commented that[weasel words] since this short was released during the Prohibition era, the alcoholic beverages would probably have been products of bootlegging.[citation needed]
Also in the live action segments of The Hot Choc-late Soldiers from 1934, an animated Mickey Mouse not much bigger than a normal mouse interacts with Jimmy Durante.

Mickey as a soldier
The next Mickey short to be released is also considered unusual. It was The Barnyard Battle, first released on April 25, 1929. This short is notable as the first to depict Mickey as a soldier and the first to place him in combat.

Mickey's design
The character has gone through some major changes through his existence. The first one happened with The Pointer in 1939, where he got more realistic eyes, skin colored face and pear-shaped body. In the 40's, he changed once more in The Little Whirlwind, where he used his trademark pants for the last time in decades, lost his tail, got more realistic ears that changed with perspective and a different body anatomy. But this change would only last for a short period of time before returning to the one in The Pointer, with the exception of his pants. In his final cartoons in the 50's, he also got eyebrows, which were removed in the more recent cartoons.